گويمت بشکن آن آينه ها را

که تو را نخوت مي زايد

گر با چشم دگران ، به جهان خيره شوي

و ميان همة خلق بشر

يکي بودن خود را با همگان حس بکني

خوب خواهي يافت که خالق دوستدار همه ست و

تو نه آن سوگلي مانده جدا

که به خود مي بالد و

خرسند ز ظلمي که روا مي دارد

من و تو گر بتوانيم که شويم

ماهياني زيبا ، همه در يک دريا

آن زمان است که بايد به خودت غرّه شوي